Ta słynna rzeźba Afrodyty jest postrzegana jako symbol wiecznego piękna. Znana jest jako Wenus z Milo lub Afrodyta z Milos ze względu na grecką wyspę, na której została znaleziona w 1820 roku. Afrodyta, później nazywana przez Rzymian Wenus, była boginią miłości i piękna, która narodziła się ze srebrnej piany (Aphros) morza. Styl Wenus z Milo ujawnia zarówno cechy hellenistyczne, jak i klasycystyczne. Jej górna część ciała jest znacznie bardziej klasyczna niż dolna. Rzeźba została wykonana z siedmiu bloków marmuru. Bogini ma charakterystyczną postawę kontrapostu: cały ciężar ciała spoczywa na jednej nodze, co nadaje jej kuszący kształt. Trudno nam sobie wyobrazić, jak pierwotnie wyglądała rzeźba. Była ekspresyjna, polichromowana i ozdobiona biżuterią oraz kamieniami szlachetnymi. Prawdopodobnie Afrodyta trzymała w lewej ręce jabłko otrzymane od Parysa z Troi.